නැව් සොාහාන් බිම්

භාවිතයෙන් ඉවත් කරන ලද නැව් සඳහා ලොකයේ කුමන ආකාරයේ දෙයක් සිදු කරනවාද යන්න ඔබ කවරදාකවත් සිතා තියනවාද?

ලොකයේ භාවිතයෙන් ඉවත් කරන ලද නැව් සඳහා වෙනම ක්‍රියාවලියක් සිදු වෙමින් පවති.එය Ship-breaking නැතිනම් ship demolition ලෙස හදුන්වයි.මෙය නැව් ප්‍රතිචක්‍රීකරණය කිරිමක් වේ.මුලික වශයෙන් මෙහි සිදුවන්නේ භාවිතයෙන් ඉවත් කරන ලද නැවක් කොටස් වලට වෙන් කිරිමක් වේ.සාමාන්‍යයෙන් නැවක විඛාදනයට පෙර ආයු කාලය වසර 25ක් 30ක් අතර වේ.නැවක කොටස් ගලවා වෙන් කර එ්වා ප්‍රතිචක්‍රීකරණය කිරිමෙන් හා නැවත ලෝහ ලෙස භාවිතා කිරිමෙන් යපස් සදහා ඇති ඉල්ලුම අඩු කරන අතරම වානේ නිෂ්පාදන ක්‍රියාවලියට අවශ්‍යය විශාල බලශක්ති ඉල්ලුම අඩුකරයි.ලොකයේ ඇති කර්මාන්ත අතුරින් භායානකම කාර්මාන්ත වලින් එකක් වන්නේ Ship-breaking වේ.මේ සඳහා මිනිස් ශ්‍රමය බහුලව යෙදා ගන්නා මෙයින් සිදුවන පාරිසරික හානිය සුළු පටු නොවේ.

‌ලොකයේ විශාලතම නැව් සොාහාන් බිම්. (Ship-breaking yard)

1.ඉන්දියාවේ ඇලන්ග්

2.බංග්ලාදේශයේ චිතගොං

3.පාකිස්ථානයේ ගඩානි

4.චීනය

දැවමය නිමාවක් සහිතව නිපද වු  නැව් හුදෙක් ගිනි තබා හෝ නැව් කඩා ඉවත් කර දැව නැවත භාවිතා කරන ලදී. ලෝහ නිමාවක් සහිත නැව් පැමිණීමත් සමඟ එය ඒසේ සිදු කිරිම අපහසු විය. මේ හේතුව නිසා  Ship-breaking yard විවිධ රටවල් වල ඇති විය මේ තුලින් රටතුල සෘජු හා වක්‍ර රැකියා විශාල ප්‍රමාණයක් ජනිත විය.ඉහත කි රටවල් වල Ship-breaking yard තුල 225000 ක පමණ කම්කරැවන් පිරිසක් සේවය කරයි.

20 වන ශතවර්ෂයේ අග භාගය වන තෙක් නැව් බිඳීමේ ක්‍රියාකාරකම් බහුතරයක් සිදු වූයේ එක්සත් රාජධානිය සහ එක්සත් ජනපදය වැනි කාර්මික රටවල වරාය නගරවල ය. අඩු ශ්‍රම පිරිවැය සහිත නැගෙනහිර ආසියානු රටවල් 20 වන ශතවර්ෂයේ අග භාගයේ සිට කර්මාන්තයට යොමු වුවත් ශ්‍රම පිරිවැය ඉහල යාම හේතුවෙන් ජපානය, හොංකොං වැනි රටවලින්, කොරියාව සහ තායිවානය සහ පසුව චීනය ඉන්දියාව බංග්ලාදේශය පාකිස්ථානය වැනි රටවල් කාර්මාන්තයට යොමු විය

ටොන් 40,000 ක් පමණ වන සාමාන්‍ය ප්‍රමාණයේ භාණ්ඩ නෞකාවක් බිඳ දැමීමට කම්කරුවන් 50 දෙනෙකුට මාස තුනක් පමණ ගත වේ. විකුණනු ලබන ඉන්ධන සහ ගිනි නිවීමේ ද්‍රව බැහැර කිරීමෙන් පසු නැවත භාවිතා කළ හැකි ඕනෑම භාණ්ඩයක් -විදුලි රැහැන්, ගෘහ භාණ්ඩ සහ යන්ත්‍ර සූත්‍ර දේශීය වෙළඳපලවලට හෝ වෙළඳාම් කිරිමට යවනු ලැබේ. වානේ කුහරය කැපීම සඳහා ස්ලෙජ්හැමර්ස් සහ ඔක්සි-ඇසිටිලීන් ගෑස් පන්දම් භාවිතා කරයි. වෙන් කරනු ලැබු උසස් තත්ත්වයේ වානේ තහඩු රත් කර නැවත ඉදිකිරීම සඳහා ශක්තිමත් කිරීමේ තීරුව ලෙස නැවත  භාවිතා කරයි.

මෙම කාර්මාන්තයේ සිටින සේවකයන් සුළු වැටුපකට සේවය කරන අතරම ඔවුන් තම ජිවිතයද රැකියාවට පුද දී ඇත.මන්ද මෙම කාර්මාන්තයේ සිටිනන සේවකයන් හට

            1.      පිපිරීම් හා ගින්නෙන් පිලිස්සුම් තුවාල

2.      හුස්ම හිරවීම

3.      ලොහ ශරිරයට වැටිම නිසා ඇති වන අවයව අහිමි විම්

4.       පිළිකා

5.      විෂ වලින් ඇති වන රෝග    

ඇති වේ.තවද කාර්මාන්තය තුල අවම කම්කරැ නීතිවත් ක්‍රියාත්මක විමක් දැක ගැනිමට නොහැකි වේ.විශේෂයෙන් අවුරැදු 15 ට අඩු අය පවා වානේ කැපිමට දායක විම කම්කරැ නිතී අමු අමු අමුවේ උල්ලංගනය කිරිමක් වේ. මේ හේතු නිසාම, රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන, ගෝලීය කම්කරු හා මානව හිමිකම් පිළිබඳ ආයතනය සහ ටොක්සික් වොච් එලායන්ස් වැනි සංවිධාන වර්තමානය වන විට කර්මාන්තයේ දියුණුව සඳහා බලපෑම් කරමින් සිටී.

 

මේ වන විට නැව් බිඳීම අංගනයේ කම්කරුවන්ගේ සෞඛ්‍යයෙන් ඔබ්බට ගිය පාරිසරික අවධානයට ලක් වූ කාරණයක් බවට පත්ව ඇත.මන්ද සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටවල ක්‍රියාත්මක වන්නේ සැහැල්ලු හෝ පාරිසරික නීතියක් නොමැති වීම නිසා එම රටවල පැරිසරයට විශාල බලපෑමක් ඇති වී තිබේ.

ඉන්දියානු උප මහද්වීපයේ, පාරිසරික වශයෙන් වැදගත් කඩොලාන වනාන්තර, නිවර්තන කුණාටු සහ මෝසම් වලින් ආරක්ෂා වීමට වටිනා ප්‍රභවයක් වන අතර, ජල යාත්‍රා විසුරුවා හැරීමට ඉඩකඩ සැලසීම සඳහා කපා දමා ඇත. උදාහරණයක් ලෙස බංග්ලාදේශයේ කඩොලාන නීති විරෝධී ලෙස කපා දමා ඇත. රටේ මුහුදු වෙරළ දැන් මුහුදු මට්ටම ඉහළ යාමේ අවදානමට ලක්ව ඇති බව සොයාගෙන තිබේ. ඊයම්, අපිරිසිදු තීන්තවල ට්‍රිබියුටිල්ටින්, බහු අවයවික කාබනික සංයෝග, බහු අවයවික ඇරෝමැටික හයිඩ්‍රොකාබන්, ඩයොක්සින් සහ ෆුරන් වැනි දහනය කිරීමේ අතුරු නිෂ්පාදන නැව්වල දක්නට ලැබෙන අතර පරිසරයට විශාල බලපෑමක් වී තිබේ.

ඉන්දියාව බංග්ලාදේශය පකිස්තාවය වැනි රටවල දුෂිත නිලධාරින් හා නියමාකාර නිති නොමති වීම නිසා සේවකයන්ට හා පරිසරයට වන හානි පාලනය කල නොහැකි වී තිබේ.